.::Afsin E-Dergi:::

Yanlış hatırlamıyorsam 1995 yılından sonraki bir dönemdi.  Güreşi bırakıp, antrenörlüğe ilk başladığım yıllardı. Türkiye şampiyonasına iştirak etmiştik. Bir kiloda Afşin’den üç Güreşçimiz vardı. İlk turu üç Güreşçimiz de kayıpsız geçti,ikinci turda aynı kiloda güreşen güreşçilerimizden birisi Bulgar kökenli bir güreşçiye Rakip oldu,  onu Güreş yaptığım dönemden tanıyordum, pek ahım şahım bir güreşçi değildi, ancak çok uyanık bir güreşçi idi. Ne yapar eder rakibinin sinirini bozar, rakibinin sinirinin bozulmasından yararlanırdı. Güreşçilerimize bunu diğer antrenör arkadaşlarla birlikte anlatmaya çalıştık. Ancak ne kadar uyarırsak uyaralım, Bulgar göçmeni Güreşçi bizim Güreşçimizin sinirlerini bozdu ve yendi. İkinci turda diğer Afşin’li Güreşçiye düştü onun da aynı şekilde sinirlerini bozdu ve yenmeyi başardı. Dördüncü turda aynı taktiğe devam etti ama bizim güreşçimiz son dakikaya kadar uymadı ve son dakikaya üç farklı üstünlükle önde girdi. Ancak ne olduysa oldu bizim Güreşçimiz öyle bir yumruk vurdu ki derhal diskalifiye edildi. Ne olduğunu ben dahil hiç kimse anlayamamıştı. Sonradan öğrendik ki öyle bir davranışta bulunulduğu an kimsenin buna tahammül edemeyeceği bir davranıştı.  O da buna dayanamayarak diskalifiye olmayı göze almıştı. Neticede aynı kilodaki tüm Güreşçilerimiz elendi ve o Bulgar göçmeni güreşçi final yaptı ve ikinci oldu. Türkiye şampiyonasında ilk üçe girmenin en önemli yanı milli takım kadrosuna dahil olmak demekti ne yazık ki o kilodaki güreşçilerimiz bu şansı kaybettiler. Tabi bizim güreşçiler bunu o Güreşçinin yanına bırakmadılar. Bir soyunma odasına soktular ve herkesin tahmin edeceği gibi iyi bir dayak attılar.

Yukarıda anlattığım Güreşçilerin her üçü de Afşin’li ve ortaya koydukları davranış ta her Afşin’linin ortaya koyacağı davranış. Ben burada davranışın doğruluğunu ve yanlışlığını anlatmayacağım. Benim bu olaydan çıkardığım; biz Afşin’liler olarak ortak özelliğimiz genel olarak davranışlarımızı tepkisel ve öfkeyle ortaya koyuyoruz. Her hangi birisi, herhangi bir şekilde bir plan ve düşünce doğrultusunda bize karşı bir davranışta bulunuyor, biz hep buna tepki koyuyoruz. Sonuç olarak hep başkalarının insiyatifi doğrultusunda hareket etmiş oluyoruz. Yine buna benzer  örnek olarak, A Termik santralinin inşaatinden önce hiçbir şeyden haberimiz olmuyor ne zamanki “Elbistan Termik santrali” levhasını görüyoruz başlıyoruz feryada uzun mücadelenin sonunda belki başına Afşin ilavesi yapılıyor, ancak onunla uğraştığımız süre içerisinde başka şeyleri kaçırıyoruz. A ve B Termik santralinin yol güzergahı konusunda yedi sekiz yıl önce çevre yolu yapılmış ancak, Çobanbeyli kavşağında durmuş hiç birimiz bu yol neden buraya kadar geldi ve ilerlemedi diye sorgulamıyoruz. Ta ki yola “yol güzergahı Karagöz köyü istikametine alınmıştır” levhası konulunca başlıyoruz feryada. Son günlerdeki ismtimlak olayı da aynı şekilde.  Ben burada birilerini şikayet etmek niyetinde değilim. Genel olarak yukarıda da ifade ettiğim gibi bir olay sonuçlandıktan, iş bittikten sonra olayın farkına varıyoruz ve tepkimizi ortaya koyuyoruz.

Neticede bu yaz Afşin Kaymakamı Sayın Y.Gökhan YOLCU’nun önderliğinde termik santrali yolu,  Çobanbeyli, İnci köy istikametinden yeni yol güzergahı açılacak veya daha uygun bir yol güzergahı hizmete girecek. Aynı şekilde inşallah istimlak meselesi de yöre köylülerinin isteği doğrultusunda sonuçlanacaktır. Ancak biz yine o zamana kadar bir şeylerin yine kaçtığını göreceğiz. Oysa önümüzde C ve D Termik santrallerinin yap işlet devret modeli ile ihalesi yapılacak. Öncelikle Termik santrallerinin tesisinde ve işletmesinde,  çalışabilecek kalifiye eleman yetiştirmek için şimdiden hazırlıklar yapılmalı. Ayrıca C ve D santrallerinin ihtiyaçları neler olacağını tesbit edip onlara yönelik ticari hazırlıklar yapılmalı. En önemlisi tüm santrallerde çalışanlar ve önümüzdeki yıl ögretime başlayacak olan meslek yüksekokuluna gelecek öğrencilerin ihtiyacına yönelik hazırlıklar yapmamız gerektiğini düşünüyorum. Eğer gerekli hazırlığı yapmaz isek, Afşin’in içinde ikamet eden  bir çok insan nasıl Elbistan’dan ihtiyaçlarını karşılıyorsa, onlarda, ne kadar yolu Afşin’in içinden geçirirsek geçirelim, Rahmetli Mahsuni Şerifin dediği gibi,  yolumuz hep Elbistan’dan geçer diye düşünüyorum.